Galerie Hoogenbosch logo
Dolph Kessler
Dolph Kessler

Dolph Kessler

Documentair fotograaf Dolph Kessler maakte twee zeereizen over de Atlantische Oceaan om foto’s van de kale zee te maken, leeg en woest. Foto’s van lucht, wateren licht.
Meer is het niet, maar tegelijkertijd alles, wetende dat de herhaling altijd anders zal zijn. De eerste reis ging van de zuidpunt van Argentinië naar de Kaapverdische Eilanden en de tweede van Vlissingen naar Spitsbergen.

Een deel van die foto’s is nu te zien bij Galerie Hoogenbosch. 

Het boek
Tevens wordt bij de opening van de tentoonstelling het nieuwe boek van Dolph Kessler gepresenteerd, The Wave, Crossing the Atlantic.

Het boek is als een klassiek muziekstuk gecomponeerd: een rustig, letterlijk rimpelloos begin van wat alomvattend zal blijken te zijn. De lage horizon is ver en lokt.
Dan steekt de wind langzaam op, het wateroppervlak beweegt, begint te rumoeren.
De wind trekt aan, golven rollen. Het gaat crescendo tot een climax van opspattend wit schuim, het stormt! Geen horizon meer, nog slechts onderdompeling. Kabaal, dreiging, paukenslagen tot het oorverdovende. En dan, langzaam keert de rust weer en komt de horizon te voorschijn. De cyclus die al miljoenen jaren duurt en zal duren, herhaalt zich steeds anders.

De serie geeft de zee weer als abstractie van het leven, soms liefelijk en verstild, soms beangstigend en ontembaar, gesymboliseerd door die ongrijpbare golf die door de lens van Dolph Kessler vastgelegd wordt. Iets wat nooit meer als hetzelfde herhaald kan worden. Eenmalige oneindigheid. Het doet er opeens niet meer toe wanneer Kessler die reizen heeft gemaakt (in 2006 en 2011).

 

Piet Moerman (1955) woont en werkt in Kortrijk, België en is docent schilderkunst aan het Hoger Sint-Lucasinstituut te Gent.

“De zee, de zee klotst voort in eindeloze deining.

De zee, waarin mijn ziel zichzelf weerspiegeld ziet“.

W. Kloos

Steeds weer de zee. De vloedlijn. De kustlijn. Cap Blanc Nez. Etretat. Wissant. Escalles. Falaises. Duizelingwekkende kliffen…

De smeuïge verflagen brengen door hun reliëf een derde dimensie: dit geeft leven aan zee en lucht midden het natuurlijk spel van schaduwen en licht.

 

Beppe Kessler • verticalen • 2013  acryl op linnen en wol • 45x40cm
Beppe Kessler • verticalen • 2013 acryl op linnen en wol • 45x40cm

Beppe Kessler, woont en werkt in Amsterdam
Bij het kijken naar het werk van Beppe Kessler ontstaat er een gevoel van ‘verwondering’. Misschien is dat wel de crux waar het in haar soms objectachtige schilderijen om draait, zowel bij de kunstenaar zelf als bij de toeschouwer. Hoezo bij de kunstenaar, is dan de eerst vraag. Het antwoord daarop kan niet eenduidig zijn. Mogelijk komt het door haar onbevangen manier van kijken, terughoudend, maar altijd nieuwsgierig. Geen detail zal haar ontgaan, noch tijdens wandelingen langs het strand, door de duinen of waar dan ook mits het maar wijds is, eigen geuren, kleuren en geluiden heeft, noch in een stad met zijn eigen rumoer en bewegingen.

Kaneli & Smit • Ebb and Flow • 2015 • diatomen op doek • 100x100cm
Kaneli & Smit • Ebb and Flow • 2015 • diatomen op doek • 100x100cm

Kaneli & Smit

Sinds 2007 vormen Irem Kaneli (Constantinopel, 1970) en Stijn Smit (Schingen, 1976) het kunstenaarsduo Kaneli & Smit. Irem Kaneli: ”Zoals een band geïmproviseerde muziek maakt, zo ontstond tussen ons een avontuurlijke samenwerking, een ontwikkeling waarbij twee verschillende kunstenaars vermengden tot één nieuwe kunstenaar.”

synergie met de zee
Het landschap van het Noorden. Het oneindige blikveld. De klei. De zee. 

In hun atelier in de voormalige Zuivelfabriek van Marrum aan de Friese Waddenkust maken ze hun werken met de meest uiteenlopende materialen. Steeds te anticiperen op het onverwachte is de essentie. Het toeval wordt toegelaten en gemanipuleerd.
Het schilderij wordt dan een samenspel van getijden en andere natuurkrachten, waartoe ook het menselijke ingrijpen behoort. 

In hun buiten-atelier aan de uiterste rand van het land, grenzend aan de zee, zoeken Kaneli & Smit de synergie met de Waddenzee. Letterlijk werken ze samen met de zee en haar getijden. Ze behandelen hun schilderijen zoals het kwelderbeheer van de Waddenkust. Op het wad laten ze eb en vloed inwerken op hun doeken, om de onbepaalde grens tussen zee en land te accentueren. Bij elke vloedbeweging laat de zee vloedlijnen op het schilderij achter: het schilderij is het landschap. Zo wordt een nieuwe beeltenis van dit dynamische landschap gecreërd.