Galerie Hoogenbosch logo

VAN 21 MEI T/M 9 JULI BEELDEN EN PENNINGEN VAN GUUS HELLEGERS EN SCHILDERIJEN VAN WIM QUIST

Big Pretty Lady, 2005, cortenstaal,180 x 125 x 152 cm
Big Pretty Lady, 2005, cortenstaal,180 x 125 x 152 cm

Guus Hellegers, beeldhouwer, wordt in juni 80... een uitgelezen moment voor een bescheiden overzicht van zijn omvangrijke oeuvre.
Meer dan 55 jaar is Hellegers actief met het maken van beelden en penningen.
In 1962 nam hij voor de eerste keer deel aan een tentoonstelling. Het was in het derde jaar van zijn opleiding aan de Haagse Kunstacademie.
Wanneer Guus Hellegers bij het afstuderen in 1964 de Essoprijs krijgt, verwerft hij tevens een beurs om een jaar een voortgezette opleiding te volgen: het wordt het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen.

In 1965 start hij zijn werkzame leven in Den Haag en vertrekt in 1972 met zijn gezin naar het Friese Steggerda, waar hij sindsdien woont en werkt.

Op de vraag van Remco Heite (Uitgave: Guus Hellegers-Beeldhouwer) wat is het wezenlijke waarmee jij als beeldhouwer bezig bent? antwoordt Hellegers: “nieuwsgierigheid naar het tastbaar maken van ideeën die in me opkomen. Het omzetten van een idee in materie op zodanige wijze dat idee en materie samen een meerwaarde krijgen, iets onbenoembaars.”   

Hellegers heeft naast zijn vrije werk in heel Nederland opdrachten gerealiseerd, met beelden in de openbare ruimte (selectie) in Rotterdam, Eersel, Heerenveen, Leeuwarden, Franeker, Den Haag, Utrecht, Wolvega.  
Bekendheid kreeg hij o.a. door zijn “platte” beelden en zijn penningen.
Hij ontving diverse prijzen, waaronder de Grand Prix in 1996 van de FIDEM in Neuchâtel, de J. Sanford Saltus Award in New York in 2001 en de Hannie Mein Kunstprijs in 2006.

Hellegers was van 1972 tot 1975 kunst criticus voor de Leeuwarder Courant en van 1982 tot 1991 docent aan Academie Minerva te Groningen.

Jaguar, brons, 1988-1990, 59 x 140 x 56 cm
Jaguar, brons, 1988-1990, 59 x 140 x 56 cm

Wim Quist is sedert 1960 architect.

In 2010 besloot hij om te gaan schilderen. Hij koos voor olieverf.
Voordien had hij nog nooit een kwast in handen gehad maar wel veelvuldig met kunstenaars gesproken die in zijn gebouwen werkten.
Kijken, daar ging het om. De schilder die hem heeft leren kijken was Edgar Fernhout. Tot diens overlijden in 1975 voerden zij indringende gesprekken, boven in het voormalige atelier van Charley Toorop in Bergen. Fernhout werd een norm waar Quist nooit meer van los is gekomen.

In de architectuur wordt de norm gevonden in het samenspel van de architectonische opgave met de wetmatigheden van het materiaal.

Een veel betekenend adagium luidt: “Waarheid door maken”.
Zo ontstaat structuur in het denken over het maken van een gebouw, waarvan het begin altijd los staat van de architect.
In het schilderwerk van Wim Quist is het begin totaal zonder betekenis, zonder richting en zonder structuur. Al werkend ontstaat de kleur op het doek.
Er vinden voortdurend veranderingen plaats totdat er een beeld is dat er voor hem toe doet. Een beeld met een eigen ruimte die op geen enkele wijze doet denken aan architectuur.

 

zonder titel, 2017, olieverf op doek, 60 x 60 cm
zonder titel, 2017, olieverf op doek, 60 x 60 cm

..

zonder titel, 2013/14, olieverf op doek, 90 x 90 cm
zonder titel, 2013/14, olieverf op doek, 90 x 90 cm