Galerie Hoogenbosch logo

WEGGELATEN

Bij de deelnemende beeldend kunstenaars van de expositie ‘weggelaten’ is er een toegespitste werkwijze ontwikkeld om iets uit te drukken wat in de zichtbare wereld niet direct naar voren komt. Om dit voor elkaar te krijgen wordt de mens zorgvuldig uit het beeld geweerd. De mens is weggelaten en dat verandert de schaal van het kijken naar de dingen. Iets dat klein is wordt groot en andersom. De menselijke maat en daarmee de betekenis die wij als soort zo fijnmazig aan alles geven verdwijnt. Dan betreden we het terrein van een nog onontgonnen gebied. De geest is vrij.

Marije Bouman

Frans Beerens • varkenskot in Slowakije • 2014 • geweven fotobeeld • 150 x 225 cm
Frans Beerens • varkenskot in Slowakije • 2014 • geweven fotobeeld • 150 x 225 cm

Sporen van het oorspronkelijke Europa Ik fotografeer plekken die aan het verdwijnen zijn in Europa. Het zijn plekken met een trage ontstaansgeschiedenis. Ze zijn van generatie op generatie ontstaan vanuit de materialen die voorhanden waren, vanuit dat wat men om zich heen zag en kon aanraken. Vervolgens groeiden de plekken samen met de omgeving. Wat mij opvalt is enerzijds het trouw zijn aan de traditionele bouwvormen en anderzijds de persoonlijke inbreng. Het is een zwijgzame vorm van vrijheid, waarbij men gehandeld heeft vanuit de eigen ervaring en geen verantwoording hoefde af te leggen aan derden. In onze huidige gecontroleerde samenleving is er steeds minder ruimte voor het individu. Fenomenen zoals globalisering, planologie, bouwvoorschriften en de schaalvergroting in de landbouw , leiden tot een eenvormige leefomgeving en het verdwijnen van deze plekken. In mijn geweven fotobeelden probeer ik te laten zien hoe bezield en divers de alledaagse plekken in het vorige millennium waren en hoe vanzelfsprekend de verbondenheid was tussen de individuele mens en de directe leefomgeving.

Frans Beerens

Ageeth Boermans • ver weg • 2014 • olieverf op doek • 120 x 100 cm
Ageeth Boermans • ver weg • 2014 • olieverf op doek • 120 x 100 cm

In mijn schilderijen vang ik herinneringen aan reismomenten. Ik gebruik de indrukken die de natuur, het stedelijk landschap en de reis zelf op me maakten en zoek al schilderend naar de sfeer die ik me van die momenten herinner. In dit proces ontstaan gestolde herinneringen in olieverf. Beweging en ontwikkeling zijn belangrijke thema’s voor me: het verkennen van nieuwe wegen ligt in het reizen besloten.

Ageeth Boermans

Marije Bouman • grensgebieden • 2016 • aquarel, inkt, collage op moerbeipapier • 41 x 32 cm
Marije Bouman • grensgebieden • 2016 • aquarel, inkt, collage op moerbeipapier • 41 x 32 cm

Ongrijpbaarheid
Ik kijk altijd naar het landschap. Daar is een enorme ruimte in te ervaren. In mijn leefgebied is deze doorkliefd door dijken, sloten met verschillende waterniveaus, spoorlijnen, snelwegen, kanalen, aquaducten en hoogspanningsmasten. Allemaal grenzen die alleen voor de mens betekenis hebben. Daar tussenin en daarbuiten: de oneindige beweeglijkheid van water, licht, lucht, natuur. Elke dag ziet het er anders uit en zie ik andere dingen die je dromen zou kunnen noemen, voor mij is het een weerspiegeling van iets ongrijpbaars dat zeer reëel is. De grenzen vallen weg, de ruimte om mij heen krijgt vorm in mijzelf en wordt immens. Dat proces wordt gecontinueerd als ik op het atelier aan het werk ben. Op goede dagen ontstaat er een ‘compleet’ beeld. Dat houd ik vast’.

Marije Bouman

Marianne van Hest • 2016 • 50x70 • Spiegelingen II
Marianne van Hest • 2016 • 50x70 • Spiegelingen II

Marianne van Hest vindt haar onderwerpen in de nabijheid, in de natuur, rond de Brabantse vennen - steeds weer anders van aard. Door de wisselende luchten, door reflecties van bomen, takken en bossages, door de tinten waarmee de seizoenen het water kleuren. Het is de natuur zoals we die denken te kennen, maar die in wezen vluchtig is. In de werken van Marianne van Hest stolt die permanente beweging voor even, is de natuur naar de hand van de schilder gezet: donker en dreigend soms, dan weer weids en helder. Nimmer lichtvoetig, steeds sober, eigen en indringend.

Pieter Siebers, kunsthistoricus

Jessica Knoot • loos • 2016 • eitempera op hout • 20 x 16 cm
Jessica Knoot • loos • 2016 • eitempera op hout • 20 x 16 cm

Licht lucht horizon,
Buiten donker blauw
Geel wind wolk en water,
De einder, golven terug
Nat gras voeten
Ei pigment hout klaar

Jesica Knoot

Jan Radersma • Dras • 2016 • 23.5x29 cm • mixed media op paneel
Jan Radersma • Dras • 2016 • 23.5x29 cm • mixed media op paneel

Mogen we het merkwaardige landschappen noemen, die van Jan Radersma? Omdat ze met hun aardse tinten en lage horizon vertrouwd aandoen, maar - vreemd genoeg - tegelijkertijd doen beseffen dat ze in werkelijkheid niet bestaan. Deze werken zijn vooral harmonieën van observaties, indrukken, herinneringen, kennis en mythen. Het landschap wordt een vehikel, ongerept en sober, zonder een spoor van de niet aflatende menselijke drang tot annexatie. Heden en verleden worden hier verzoend, en - hoe mooi - zonder de klassieke noties van verlies of verwijdering.

Pieter Siebers, kunsthistoricus.

Jan Roos • steiger • 2014 • acryl en houtskool op papier • 148 x 156 cm
Jan Roos • steiger • 2014 • acryl en houtskool op papier • 148 x 156 cm

De expressionist Jan Roos is een romanticus, een rusteloze zoeker. Schommelend tussen de relativerende aanwezigheid van een krijsende meeuw, een labyrintische abstractie van de zee en de haven en een haast kosmische ervaring op het einde van een havenpier, probeert hij de dingen te vangen, die iedereen kan ervaren, maar niet kan aanraken: een gevoel.

Rudy Hodel

Jan Swart • zt • 2016 • Chinese inkt op etspapier • 50 x 35 cm
Jan Swart • zt • 2016 • Chinese inkt op etspapier • 50 x 35 cm

Muzikaliteit, ruimte en vrijheid

De werken zijn zonder titels Er is alleen Chinese inkt op etspapier En dat materiaal is belangrijk Van daaruit ontstaat het beeld Door aanbrengen en weglaten van inkt

Alle werken hebben dezelfde basis Maar elke keer wordt het beeld anders Door zijn stand in het kader De ruimte, het wit daar omheen

En dan zijn er de imperfecties Die geven leven Er is ritme en rijm Van lijnen en vlakken Zo ontstaat spanning

Maar nooit heeft de maker alles onder controle Hij ziet, staat toe en vult aan Zo ontstaat het beeld vanuit het materiaal

Jan Swart